WITH THAT SHADOW UPON THE GROUND I CAN HEAR - PEOPLE - SCREAMING OUT
Time to say goodbye


 


 
IndexKalenderFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen

Deel | .
 

 Time to say goodbye

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden 
Faline
avatar
Member




Aantal berichten : 31

Punten : 8

Registratiedatum : 22-10-16

Leeftijd : 18

Character sheet
Characters:

BerichtOnderwerp: Time to say goodbye   di okt 25, 2016 1:33 pm

De laatste twee dagen waren haar niet eens meer duidelijk. De monsters waren hun huis binnengekomen en in paniek was haar vader met de 4 vrouwen weg gereden in zijn auto. Ze waren in een hoek gedreven en in een gebouw terecht gekomen waar ze even had geslapen, al leek alles een droom te zijn. Een grote nachtmerrie. Haar twee grote zussen die precies op haar leken waren al weg en het bloed van ze zat op haar witte jurk. Ze had andere kleren, maar de wereld had haar die tijd niet gegeven om om te kleden. Een jurk was verschrikkelijk om mee rond te lopen hier, dat wist ze ook wel, maar ze durfde nog niet een plek te zoeken om om te kleden. Haar vader had haar het huis in gedragen en huilende moeder met een kras over haar gezicht was achter ze aangerend. Sierra kon niet eens huilen, of lopen, of praten. Al die tijd hadden ze in hun huis gezeten. Ze had niet eens door wat er buiten gebeurde, maar nu was ze binnen 2 dagen al 2 anderen kwijt en binnenkort ook haar moeder door de kras over haar voorhoofd. Maar dit wist haar vader niet. Het huis bleek een oud politiebureau en haar vader had haar neergezet op een stoel om te kijken of er monsters in de buurt waren. Toen er niks leek te zijn was ze neergezet achter tralies en de deur was dichtgedaan. Alleen zij bleef daar achter zodat ze beschermd zou worden tegen elk monster die binnen zou kunnen komen. Haar vader ging bij moeder die koorts kreeg en al snel tegen de dood aan zat. Sierra was met haar moeder wakker geworden en ze had gezien hoe haar vader gebeten werd door haar eerst zo lieve moeder en haar moest vermoorden, daarna gebeurde het proces opnieuw met haar vader.
En nu zat ze hier. Alleen en de tranen waren al een tijdje aan het lopen. Haar ogen waren rood en ze snikte zoveel dat ademhalen moeilijk ging. Vader stond in de cel tegenover haar en probeerde naar haar toe te komen. Hij was al dood en een monster geworden. Sierra zat met haar vieze jurk en roze kleine tas op het bankje van de cel. De sleutelbos van het huis zat in haar tas, maar de sleutel van haar cel zat in de zak van haar levend-dode vader. Het meisje wou niet nadenken over wat ze moest doen, hoe ze nu dood zou gaan en hoeveel pijn het zou doen. Alleen de pijn van het verlies van haar 18 & 16-jarige zussen, haar moeder die nu echt dood in de cel tegenover haar lag en haar vader in diezelfde cel die probeerde naar het snikkende meisje te komen. Het huilen probeerde ze zo stil mogelijk te houden, maar het ging niet. Ze was alleen, nu echt helemaal alleen.

+ Scarlett Malone eerste post, daarna open

_________________
[ chained up ]

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Pompeii
avatar
Admin




Aantal berichten : 123

Punten : 48

Registratiedatum : 09-10-16

Character sheet
Characters:

BerichtOnderwerp: Re: Time to say goodbye   di okt 25, 2016 4:33 pm

Flames

I'm scared 'cause the past keeps pulling me back. Distorting the future. It's holding me close, it loves me the most, it's tearing the sutures.

Sinds ze ontsnapt was uit de inrichting waar ze jarenlang vast had gezeten was haar leven aardig veranderd. Dat was sowieso niet zo gek als je zag hoe de wereld veranderd was. Met de biters die overal rondliepen en de nog levende wezens afslachtte.. zo was de wereld nog nooit geweest. De brunette had er aardig wat uurtjes lopen opzitten toen ze in de verte een verlaten politiebureau zag. Zo hier en daar had ze de aandacht getrokken van een biter. Met een brede grijns wachtte ze tot ze bij haar in de buurt kwamen, speelde er vaak een beetje mee en stak vervolgens haar mes in hun koppen. In het begin was het even wennen geweest, maar de brunette deed het nu al zonder er bij na te denken. Sowieso had ze de eerste keer dat ze een biter neer had gewerkt, met een stuk glas, geen spijt gevoeld. Het was haar of de biter, dan was de keuze wel heel snel gemaakt.

Terug naar het politiebureau. Het was niet bepaald groot, maar elk overheidsgebouw in New York City was ondertussen wel verlaten en er vielen nog genoeg dingen te halen. Het konden simpele dingen zijn, zoals wat blikjes eten die ergens in een koelkastje hadden gestaan, maar soms ook wapens. Wapens vond Scarlett altijd wel leuk om te hebben. Nu had ze alleen haar mes nog maar, eentje die ze had verkregen tijdens haar ontsnapping uit de inrichting. Rustig duwde ze de deur open, nadat ze er eerst op geklopt had om te horen of er iemand binnen was, en stapte naar binnen. Er had geen geluidje geklonken, dus ze nam aan dat er geen biters binnen rondliepen. Natuurlijk moest ze op haar hoedde blijven, dat moest altijd.

Zo hier en daar trok ze luidruchtig een lade open, maar toen ze een zacht gegrom hoorde stopte ze met wat ze aan het doen was. Verbaasd keek ze op, waar kwam het vandaan? De brunette sprong behendig over het bureau heen en wandelde een andere gang in, eentje die leidde naar de cellencomplexen waarvan er hier ook een paar waren. Daar kwam het vervelende geluid vandaan. Er zat er eentje achter de tralies. Voordat ze het doorhad had ze haar mes al in het hoofd van de biter geplant, die eindelijk stopte met zijn irritante gegorgel en neerviel op de grond, nu echt dood. Een zacht gesnik uit een andere cel klonk. Verbaasd draaide ze zich om, zag een klein meisje zitten wat huilde. "Jij bent geen biter," zei ze verbaasd terwijl ze rustig haar mes afsmeerde aan de tralies. "Waarom huil je?" kwam er uiteindelijk maar uit, terwijl ze het kind aankeek door de tralies heen.
SCARLETT MALONE

_________________
When you care about people

Hurt is part of the package

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://thewalkingdeadrp.actieforum.com
Faline
avatar
Member




Aantal berichten : 31

Punten : 8

Registratiedatum : 22-10-16

Leeftijd : 18

Character sheet
Characters:

BerichtOnderwerp: Re: Time to say goodbye   di okt 25, 2016 4:57 pm

Ze blokte alle geluiden uit. Alleen haar eigen gesnik was nog te horen. Elk keer gingen de beelden van haar zussen, moeder en vader weer door haar hoofd waardoor het huilen niet stopte. Nog nooit had ze zich zo verdrietig en alleen gevoeld. Wat nu? Ging ze dood van de honger in de cel? Met haar vader naast haar. Nee, dit wou ze niet, maar wat kon ze er tegen doen? Haar ellebogen legde ze op haar knieën en ze begroef haar gezicht in haar handen. Dit was de eerste keer dat ze haar ogen durfde weg te draaien van haar grote vader. Het gegrom van het monster werd harder en bang duwde ze haar handen tegen haar oren en kneep haar eigen ogen dicht. Maar toen ineens stopte het gegrom. Was het vrijgekomen? De rode ogen van het huilen keken op om een groot meisje of vrouw te zien staan. Haar vader op te grond. Bij het beeld was ze niet verdrietiger dan ze eerst was geweest. Ze had gezien wat die dingen konden als ze nog bewogen, het was beter zo. Met haar trillende hand deed ze haar haar achter haar oor en keek naar de ander. Dankbaar voor wat ze had gedaan. Woorden kon ze alleen nog niet over haar lippen krijgen. "Mijn hele familie is dood gegaan binnen 24 uur. Ik zit vast en heb honger. Ik weet niet wat ik moet doen." Ze kon zich bedenken wat ze zou willen zeggen, maar er kwam geen geluid uit. Sierra keek enkel omhoog naar haar terwijl de schokken van het gesnik door haar lijf gingen. Ze probeerde wat rust in haar lijf te vinden. Een zucht kwam uit haar en haar bruine ogen gingen naar de grond. "Iedereen is dood", bracht ze toen schokkend uit. Wat kon je dan ook verwachten van een negen-jarig. "Ik ben alleen nu." Voor een jong kind als zijzelf was familie de hele wereld.

_________________
[ chained up ]

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Pompeii
avatar
Admin




Aantal berichten : 123

Punten : 48

Registratiedatum : 09-10-16

Character sheet
Characters:

BerichtOnderwerp: Re: Time to say goodbye   za okt 29, 2016 1:19 pm

Flames

I'm scared 'cause the past keeps pulling me back. Distorting the future. It's holding me close, it loves me the most, it's tearing the sutures.

Blijkbaar sloten ze in deze wereld ook al kinderen op, iets wat haar wel lichtjes verbaasd had om eerlijk te zijn. Met haar hadden ze gewacht tot ze achttien was voordat ze achter slot en grendel ging. Wie weet was dit kind wel echt goed knetter, maar dat maakte de hele situatie juist interessant. Scarlett leunde tegen de tralies aan, haalde haar armen er doorheen en keek met haar gezicht door één van de spijlen door. Het was duidelijk dat het meisje, Scarlett schatte haar niet ouder dan tien, aan het huilen was geweest. En ze zou Scarlett niet zijn als ze droog zou vragen waarom ze aan het huilen was. De familie van het meisje was dood, 'iedereen' was dood en ze was alleen nu. "Pretty sure that I'm not dead, tho." Scarlett trok een licht verbaasd gezicht, sinds wanneer noemde mensen haar een dode? Ze was geen biter, haar hart klopte nog en tot nu toe had ze nog nooit de drang gehad om een ander mens op te eten, al moest ze zeggen dat er dagen waren dat ze honger had. Maar om nou een kannibaal te worden?

"Mijn familie was al dood voor dit alles," zei ze waarna ze haar handen weer losmaakte uit de tralies en ze omhoog gooide, als een gebaar van nonchalance. "Zit 'ie dicht?" vroeg ze vervolgens terwijl ze met haar dolk op het slot prikte. Op antwoord wachtte ze niet, want ze begon eraan te friemelen en niet veel later klonk er een zachte tik, waarna de deur krakend open viel. "Awesome, niet?" zei ze terwijl ze de dolk voor haar gezicht hield en kort grijnsde naar het kind. "Dus, wat was je van plan om te doen? Hier blijven zitten tot er een biter binnen komt lopen?" Nee, echt respect voor haar jonge leeftijd had ze niet.
SCARLETT MALONE

_________________
When you care about people

Hurt is part of the package

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://thewalkingdeadrp.actieforum.com
Gesponsorde inhoud




BerichtOnderwerp: Re: Time to say goodbye   

Terug naar boven Ga naar beneden
 

Time to say goodbye

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

 Soortgelijke onderwerpen

-
» 'Batik Belanda from Time to Time' in Erasmus Huis
» It's that time again...

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
The Walking Dead :: New York :: New York City :: Queens-