WITH THAT SHADOW UPON THE GROUND I CAN HEAR - PEOPLE - SCREAMING OUT
Walking Ice Cream.


 


 
IndexKalenderFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen

Deel | .
 

 Walking Ice Cream.

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden 
Freedje
avatar
Member




Aantal berichten : 36

Punten : 12

Registratiedatum : 21-10-16

Leeftijd : 22

Character sheet
Characters:

BerichtOnderwerp: Walking Ice Cream.    ma okt 24, 2016 7:37 pm


Evan geloofde dat hij alle belangrijke delen van Brooklyn nu al wel gezien had. Zijn doel was om zo veel mogelijk van New York City te ontdekken zodat hij alle belangrijke plaatsen voor voedsel uit kon pikken en de beste slaapplaatsen zo kon vinden. Zou er ergens ook een grote opslagplaats zijn waar iedereen kon komen? Hij stelde zich al echt een openbare opslagplaats voor vol met voedsel en drank waar vervolgens een groep gestoorde mensen je opwachtten om je vervolgens te doden en op te eten. Hoe noemden ze dat ook alweer? Kannibalen? Mensen deden soms rare dingen als ze honger hadden. Hij dacht aan het feit wat hij zou doen als hij in één kamer zou zitten met iemand en hij voor de rest niks meer te eten zou hebben. Er ging een rilling over hem heen. Hij was nog altijd geen Walker, herinnerde hij zichzelf. Hij zou zoiets nooit doen. Maar toch… als er geen eten meer was? Hij schudde zijn hoofd. Hij dacht niet helder na. Dat kwam waarschijnlijk omdat hij al anderhalve dag niks meer gegeten had. Wanneer was de laatste keer geweest dat hij echt een fatsoenlijke maaltijd had verorberd? Meestal moest hij kijken hoe de Walkers hun maaltijd verorberden. Die gedachte hielp niet bepaald en met een misselijk gevoel keek Evan naar het winkeltje waar zijn vader en hij vroeger altijd ijs gingen eten. Zou er nog iets in de vriezers zitten waar hij van kon eten? Het ijs in de bakken zou misschien beschimmeld zijn, maar dat in de vriezer toch zeker niet? Maar één manier om het uit te vinden. Op een voorzichtige manier liep Evan in de richting van het winkeltje, opende de deur en stak zijn mes uit. Er klonk gegrom aan zijn linkerkant, maar niet direct iets wat gevaar zou veroorzaken. Plotseling dook er echter achter de balie een Walker op en Evan smeet met een goed gemikte worp zijn mes naar voren. Het bleef recht in het oog van de Walker steken en het geluid dat klonk alsof je vettig eten opschepte uit een pan weerklonk door de ruimte. Evan sprong over het poortje dat hem scheidde van de Walker en haalde zijn mes uit het oog van het ding. Daarna draaide hij zich om en ging in de richting van de vriezers. ‘Neeeee.’ Ongelovig zijnde keek hij naar de eerste vriezer die hij opende. Pistache-ijs. Onaangetast. Nog vers. Hij vond een verroeste lepel boven de vriezer, maar dat deerde hem niet. Zijn hongerige lichaam nam het van hem over en snel boog hij zich naar voren om er van te eten. Héérlijk!

+ OPEN
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Lucille
avatar
Member




Aantal berichten : 64

Punten : 30

Registratiedatum : 18-10-16

Character sheet
Characters:

BerichtOnderwerp: Re: Walking Ice Cream.    wo nov 02, 2016 3:52 pm



De machete boorde zich een weg door de schedel van een biter, recht naar de hersenen. Meer dan dat was er niet nodig om ervoor te zorgen dat de stopten met hun vreselijke geluid. Nadat Donovan zijn wapen weer uit het monster trok, viel het lichaam levenloos op de grond. Met een kleine grijns die rond zijn lippen speelde keek hij naar het lichaam. Het deed hem denken aan hoe het vroeger was en het gaf hem een soort voldoening. Wanneer je iemands leven nam, was het een speciaal gevoel dat je kreeg. Een zalig en geweldig gevoel dat je niet kon beschrijven. Dat gevoel kreeg de man terug wanneer hij een Biter van zijn leven beroofde. Het was hetzelfde. Gedeeltelijk. Maar niet volledig en het geweldige gevoel was nooit even geweldig. Toch moest Donovan het daarmee doen en hij kon niet klagen. Niemand die hem verkeerd ging bekijken omdat hij een monster doden.

Voor enkele tellen was Donovan blijven staan en keek hij naar het lichaam aan zijn voeten. Kunnen doden zonder dat het slecht was. Wie had er ooit gedacht dat de wereld zo ging veranderen. Donovan in ieder geval niet. De uitbraak was voor hem letterlijk een redding geweest. Zonder de uitbraak had hij in een koude gevangeniscel gezeten.
Verder kon hij daar niet over nadenken, want vanuit zijn ooghoeken had hij een glimps op gevangen van iemand. Een jongen die had besloten een winkel binnen te gaan en natuurlijk besloot Donovan hem te volgen.

Eenmaal dat hij ook in de winkel was, had hij de jongen al snel gevonden. ‘Nu dat ziet er goed uit knul,’ begon Donovan terwijl dat hij de jongen benaderde. Het was niet zo dat hij een fan was van ijs, maar in zo’n tijden moest je blij zijn met wat je kon krijgen. Kieskeurig zou de man niet zijn. ‘Geef maar af aan zij die het wel nodig hebben,’ ging hij verder. Zijn hand stak hij vervolgens uit naar de jongen en met zijn vingers deed hij het teken dat hij het ijs moest geven.
In Donovan zijn ogen had hij het ijs inderdaad meer nodig dan de jongen. Niet omdat hij ondervoed was of omdat hij echt eten zocht. Nee, volgens de man had hij zelf veel meer kans op overleven dan de knul, dus daarom verdiende hij het. Je kon geen eten verspillen aan iemand die ten dode stond opgeschreven.

Don't you forget about me


_________________


Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
 

Walking Ice Cream.

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
The Walking Dead :: New York :: New York City :: Brooklyn :: Blue Marble Ice Cream-